woensdag 1 november 2017

Parabel van twee huizen

Jezus zei dat de wetten van van God eisen dat we te allen tijde onvoorwaardelijk moeten liefhebben, wat de omstandigheden ook zijn. Jezus wist dat het niet altijd makkelijk is om te doen wat God van ons verlangt. Dit zou een reden kunnen zijn dat hij aan zijn discipelen ‘de wetten van genade’ heeft gegeven. Het idee om elkaar te helpen ligt aan deze wetten ten grondslag. Onvriendelijke gedachten zijn onacceptabel en dienen in ons denken vernietigd te worden. En Jezus geeft aan dat de manier om ze te vernietigen is door anderen te vergeven. Hij heeft ons daarom een regel gegeven die alom  bekend staat als de ‘Gulden Regel’. Die luidt: ‘Alle dingen dan, die gij wilt, dat u de mensen zouden doen, doet gij hun ook alzo; want dat is de wet en de profeten’ (Matth. 7:12). De bergrede en de ‘rede van de vlakte’ eindigen beide met de gelijkenis van de twee huizen. De parabel wijst erop dat zij die Jezus volgen, niet alleen in woorden, maar ook in daden, gelijk zijn aan huizen die op steenrots zijn gebouwd. Zelfs al regent het op de huizen, of al komen zij in een vloedgolf terecht, of al staat er een stormachtige wind, zij zullen niet vallen, omdat zij een goed fundament hebben. Maar zij die de leer van Jezus gehoord hebben en ervoor gekozen hebben die niet te volgen, zijn als huizen die op zand zijn gebouwd. Als dan zware tijden komen, zullen deze mensen het moeilijk hebben.

Geen opmerkingen: