zondag 3 september 2017

Afstand doen

Uiteraard kan het Christendom meer orde scheppen in ons menselijk bestaan, het kan ons leven inderdaad gelukkiger, gezonder en heiliger maken. Maar het Christendom is er niet alleen  om de druk van het stoffelijk leven te verlichten. Het is hier om ons geheel en al uit de stoffelijkheid te lichten en ons ware thuis in het rijk van Geest te openbaren. Doen wij ‘de nieuwe mens’ aan? (Ef 4:22-24). Nemen wij onze ware identiteit aan als de geestelijke zonen en dochters van onze geestelijke Vader-Moeder God? Ja, leggen wij die oude mens af - ontdoen wij ons werkelijk van hem - of proberen we hem alleen wat op te lappen zodat hij wat lekkerder ligt op de kussens van de materie? Mrs. Eddy schrijft in Wetenschap en Gezondheid blz. 141: ‘Slechts weinigen begrijpen of gehoorzamen de goddelijke voorschriften, waarin Jezus leert hoe men leven en genezen moet. Waarom? Omdat zijn voorschriften eisen, dat de discipel zijn rechterhand afhouwen en zijn rechteroog uitrukken zal, dat wil zeggen, zelfs van de dierbaarste geloofsvormen en gebruiken afstand zal doen en alles voor Christus zal verlaten.’ Wat zijn de dierbaarste geloofsvormen en gebruiken waarvan je nog geen afstand hebt gedaan? Denk daarbij aan enkele vormen van dat onware ‘ik’ zoals genotzucht, eigenzinnigheid, zelfvoldaanheid of zelfrechtvaardiging. En zelfrechtvaardiging is de ergste van al. Waarom? Omdat zelfrechtvaardiging al die andere vormen van dat onware ‘ik’ verontschuldigt, die ons terughouden en ons licht verduisteren.

Geen opmerkingen: