woensdag 19 juli 2017

Universele goedheid

In Wetenschap en Gezondheid doet Mrs. Eddy een opmerkelijke uitspraak: “Stervelingen menen, dat zij zonder goedheid kunnen leven, hoewel God goed is en het enige werkelijke Leven.” Goedheid is niet een luxe, iets dat je al of niet kunt aanvaarden, of waarvan je alleen met de helft wel toekunt, of dat we kunnen uitstellen tot betere tijden. Goedheid is absoluut essentieel in ons leven, onafgebroken, nu en voor altijd; zonder dat wordt het leven onmogelijk. Goedheid is inherent aan de mens die door God is geschapen, het is een fundamenteel element van ons werkelijke zijn. Zonder goedheid heeft de mens geen werkelijke identiteit of individualiteit en derhalve geen reden van bestaan. En zonder de continue manifestatie van het goede - dat wil zeggen van de mens - zou God Zelf niet tot uitdrukking komen. De schepping zonder goedheid zou chaos zijn. Gods schepping, die universele goedheid en volmaakte harmonie tot uitdrukking brengt, is uiteraard het geestelijk ideaal. Het klinkt misschien te abstract en te idealistische voor het menselijk denken, dat nu eenmaal opgevoed is in materialisme en ervan overtuigd is dat het kwaad, het lijden en alle limitaties van het menselijk bestaan fundamentele realiteiten van het leven zijn. Wanneer ons verlangen echter uitgaat naar iets beters en iets hogers en wij ons in alle nederigheid tot God wenden in onze speurtocht naar antwoorden op de zware beproevingen waar de mensheid mee wordt geconfronteerd, dan rijst er in ons denken een Christelijke intuïtie die ons motiveert gehoor te geven aan het goede, dat de enige werkelijkheid vormt. Dat goede is niets anders dan het geestelijk ideaal.

Geen opmerkingen: