zaterdag 22 juli 2017

Een stoffelijk begrip der dingen verdwijnt

De problemen waarmee vele gezinnen te kampen hebben lijken zo tijdgebonden, zo twintigste-eeuws dat het bijna ongelooflijk lijkt dat een oplossing te vinden is in eeuwenoude geestelijke waarheden. Het verhaal van Hagar in de woestijn - een eenzame moeder, alleen met haar zoontje en doodsbenauwd dat ze het niet overleven zouden. Het verhaal (zie Gen.2) vertelt over een engel die net op tijd verschijnt, in het nodige voorziet en Gods belofte geeft. In de bijpassende tekst uit Wetenschap en Gezondheid van Mary Baker Eddy staat de definitie van ‘woestijn’. “Eenzaamheid, twijfel, duisternis …’ En verder wordt woestijn beschreven als ‘de voorhof, waarin een stoffelijk begrip der dingen verdwijnt en het geestelijk begrip de grote feiten van het bestaan ontvouwt.’  De verzekering dat  een toestand van eenzaamheid en twijfel en van duisternis en vrees een voorhof is, is voor mij een opbeurende gedachte, want dat betekent dat we spoedig door deze ervaring heen zouden komen en een dieper, meer geestelijk inzicht in het leven zouden krijgen. Het geeft een groot gevoel van verlichting te weten dat Gods engelen gebed altijd zouden verhoren net als dat van Hagar.

Geen opmerkingen: