zondag 6 oktober 2013

Werkelijk

Er zijn tijden, dat we weten dat het leven goed is. Tijden, dat dit heel duidelijk is. Maar dan weer schijnt het erg slecht te zijn, miserabel, ellendig, vol wreedheid en haat. De vraag die we dan moeten stellen en beantwoorden is: wat is werkelijkheid, het goede of het kwade leven? Of kunnen beide werkelijk zijn? Er zijn twee manieren om dit Christelijk-wetenschappelijk te toetsen: eerst door te vragen: is het blijvend? Ten tweede, door te vragen is het volmaakt? Elke situatie die zich voordoet, alles wat we dagelijks ervaren kunnen we toetsen aan deze vragen en vaststellen of iets werkelijk is of niet. Iets is niet werkelijk, tenzij het blijvend en duurzaam is. In die diepste betekenis gebruiken wij het woord ‘werkelijk” in Christian Science. Hoe staat het nu met het kwaad? Is het kwade blijvend en dus werkelijk? Wij geloven van niet. O ja, het lijkt inderdaad waar te zijn en de Christian Scientist denkt er niet licht over en sluit er niet de ogen voor, in de hoop dat het dan weg zal gaan. Laten we bijvoorbeeld eens veronderstellen, dat iemand droomt en denkt, dat hij zich in een roeiboot bevindt, die op het punt staat in de Niagara Watervallen meegesleurd te worden. Hij worstelt tegen de snelle stroom op om de boot veilig aan land te krijgen. Hij staat de vreselijkste angsten uit. Maar dan ontwaakt hij uit zijn droom en hoeft niet aan land getrokken of gered te worden. Er hoeft niets voor hem gedaan te worden, en geen enkele lichamelijk omstandigheid hoeft veranderd te worden. Het gevaar, dat hem zo’n angst bezorgde, was alleen maar een illusie; het bestaat niet meer; de hele toestand bestond nooit werkelijk. Dit bedoelen we nu, wanneer we in Christian Science zeggen, dat het lijden en het kwaad in het menselijk bestaan onwerkelijk zijn. Het kwaad is, zoals Mrs. Eddy het noemt: “de waakdroom van het sterfelijk bestaan”.

Geen opmerkingen: