vrijdag 2 augustus 2013

Oorzaak en gevolg

Voor Jezus was God niet alleen hoogst belangrijk als het uitgangspunt van de mens. Alle kennis die Jezus over de mens bezat kwam rechtstreeks voort uit een begrijpen van God. Het gangbare denken van zijn tijd, en ook van onze tijd, werd door hem radicaal van de hand gewezen. In de tijd van Jezus was afkomst de belangrijkste factor voor de persoonsbepaling. Mannen werden bijvoorbeeld altijd aangeduid als ‘Johannes, zoon  van Zebedeus’, of ‘Simon, de zoon van Jona’. Als je meer wilde weten over een man of een vrouw, dan keek je naar zijn gezin, familie, zijn afkomst of levensloop. Tegenwoordig doen we hetzelfde, en vragen bovendien nog welke scholen iemand heeft doorlopen en misschien informeren we ook nog hoe iemand in zijn jeugd met zijn ouders kon opschieten. We zijn onbewust zodanig opgevoed dat we onszelf zien als het resultaat van een groot aantal invloeden. Heeft u zich wel eens afgevraagd hoeveel procent van wat u als uw ‘persoon’ beschouwt eigenlijk het resultaat is van een soortgelijke opvoeding? Christus Jezus begreep dat zo’n opvoeding een fundamenteel probleem vormde. Mannen en vrouwen waren zodanig opgevoed dat ze zichzelf zagen als resultaat van een dozijn verschillende invloeden en krachten waar God part noch deel aan had of ver van verwijderd was. Jezus begreep hoe noodzakelijk het was mannen en vrouwen tot het inzicht te brengen dat hun ware herkomst niet ligt in voorgeslacht, levensgeschiedenis of lichamelijkheid, maar dat ze rechtstreeks voortkomen uit God en derhalve geestelijk zijn, het onmiddellijke gevolg van de ENE oorzaak. Feitelijk heeft God de mens veroorzaakt en doet Hij dat voortdurend. Dit gebeurt niet op een bepaald ogenblik in de tijd, het is een verhouding tussen oorzaak en gevolg die altijd doorgaat.

Geen opmerkingen: