maandag 30 juli 2012

Vuurzuil


In Miscellany blz. 164 schreef Mrs. Eddy eens aan een groep dochterkerken in het Veld: “Een grote gezondheid van geest, een machtig iets, dat begraven ligt in de diepten van het ongeziene, heeft onder u een wederopstanding gewrocht, en is plotseling tot een levende liefde gerezen. Wat is dit iets, dit feniksvuur, deze vuurzuil bij dag, die uw weg verlicht, leidt en behoedt? Het is eenheid, de band der volmaaktheid, de duizendvoudige uitbreiding, die de wereld als een gordel zal omsluiten - eenheid, die de gedachte, waarvan wij ‘t meest vervuld zijn, ontplooit tot het grotere en betere, tot de som van alle werkelijkheid en al het goede.” Zoals de kralen van een halsketting overal zouden heenrollen, als de snoer, die hen samenhoudt, zou breken, zoals de takken van een boom zouden verdorren en sterven zonder de stam, die hen voedt, evenzo zou de eenheid van onze beweging, die bij de Moeder-Kerk berust, zonder de Moeder-Kerk worden verbroken. Geven wij bewijs van het geloof dat in ons is? Leggen wij de wijsheid aan de dag, die sterker is dan alle koninkrijken? Niet het grote aantal of menselijke macht, maar Waarheid - het geestelijk begrijpen - is de macht, die aan de bestemming van de wereld vorm zal geven.

Geen opmerkingen: