maandag 7 mei 2012

Visser

De mensheid heeft geleerd op haar hoede te zijn voor mensenhanden, die uitgestoken worden, om hun voedsel te geven, omdat soms achter de drijfveren bijbedoelingen liggen voor dit geven. Alléén de goddelijke Liefde kan zulk een vrees wegnemen, gebroken harten helen en de gedachte voeden met het brood des Levens. Het is deze volmaakte Liefde, van wie het enig doel is, zegening te brengen, die de mens moet leren begrijpen en gehoorzamen als God. Mrs. Eddy was zich scherp bewust van het hongerend gevoel naar liefde van de mens. Zij heeft eens aan de Eerste Lezer deze raad gegeven (Miscellany, blz. 247): “De visjes in mijn vijvertje moeten mijn aanwezigheid gevoeld hebben, toen ik er zwijgend bij stond, want zij kwamen in een keurig rijtje aanzwemmen naar de rand, waar ik stond. Toen heb ik die lieve kleine gedachten gevoederd, die mij niet vreesden en bij mij hun voedsel zochten. God heeft u geroepen, om een visser van mensen te zijn. Niet een strenge, maar een liefdevolle blik is het, die de mensen aantrekt om uw gave te ontvangen - niet zozeer welsprekendheid, als vriendelijke overreding, die hun vrees wegneemt, want Liefde alleen voedt hen.”

Geen opmerkingen: