dinsdag 20 maart 2012

Onze naaste


Wanneer wij de welbekende gelijkenis van de barmhartige Samaritaan lezen zeggen we misschien: Ik zou nooit zo hardvochtig hulp weigeren aan iemand die in zo’n grote nood verkeert als de man die ‘onder moordenaars viel!” Dit mag waar zijn, in het licht dat Christian Science op dit verhaal werpt, is de eis veel hoger dan het geven van louter fysieke hulp. Op blz. 570 van Wetenschap en Gezondheid, schrijft Mrs. Eddy het volgende: “Miljoenen onbevooroordeelde gemoederen - eenvoudige zoekers naar Waarheid - zien wachtend en verlangend uit naar rust en lafenis. Geef hun een beker koud water in de naam van Christus en vrees niet voor de gevolgen.” Deze beker waarheid kan op vele manieren gegeven worden. Zij kan eenvoudig een bemoedigend woord wezen of een glimlach, vergezeld van de gedachte aan de geestelijke volmaaktheid van de mens als kind van God. Zuiver denken, gegrond op de waarheid, is begiftigd met de macht om dwaling te vernietigen en een onharmonische toestand te verbeteren of zelfs te genezen. Onze naaste lief te hebben op menselijke wijze lijkt makkelijk, maar dit menselijk begrip van liefde is vol onvolmaaktheden en sterfelijke opvattingen, dat de uitkomsten altijd onzeker zijn. Onze naaste zal niet blijvend geholpen worden door enige uiting van liefde, al is deze nog zo vriendelijk of gevoelvol, wanneer zij niet de weerspiegeling is van de goddelijke Liefde. Onze naaste zo te zien, als God hem ziet en voor hem te doen, wat God ons aanwijst - dat is waarachtig liefhebben.

Geen opmerkingen: