dinsdag 1 november 2011

Troost


"Troost, troost mijn volk, zal uw God zeggen. . . Alle dalen zullen verhoogd worden, en alle bergen en heuvelen zullen vernederd worden; en wat krom is, dat zal recht, en wat hobbelachtig is, dat zal tot een vallei gemaakt worden; en de heerlijkheid des Heeren zal geopenbaard worden, en alle vlees tegelijk zal [het] zien”, schreef de profeet Jesaja (40:1,4,5).
De wereld zoekt troost op een stoffelijke grondslag en door een vermenselijkt begrip omtrent God, maar de dwaalgedachte, die de disharmonie van de zinnen als werkelijk aanvaardt en vaak gelooft, dat God daarvoor verantwoordelijk is, komt onder haar eigen mesmerisme en geeft geen troost. Zij vindt geen blijvende vrede.
Woorden alleen verklaren God niet en evenmin kunnen stoffelijke zinnen kennis van Hem nemen of ons vertellen wat werkelijk en wat onwerkelijk is. Om het wezen van de goddelijke Liefde te voelen en haar praktische mogelijkheden toe te passen, moeten wij God wetenschappelijk begrijpen.
Omdat alleen Gemoed, de Ego is, of de oneindige individualiteit, die zichzelf altijd tot uitdrukking brengt, is er geen eigen persoolijk bewustzijn, dat in de duisternis van  onwetendheid of verdriet verkeert en blindelings tast naar een kennen van God. Het goddelijk Gemoed in elk van zijn uitingen is licht en is altijd zijn eigen vertolker. Het vertolkt Leven als God, zonder begin en zonder einde en de individualiteit als besloten in Gemoed, voor altijd veilig, blijvend en tegenwoordig.
Lees meer>>>Filmscenario

Geen opmerkingen: