donderdag 3 november 2011

Goddelijke Liefde


Het begrip, dat de zwaarte van de smart van anderen voelt, is in het geheel niet in staat die smart te genezen. Mary Baker Eddy omschrijft medegevoel aldus (Neen en Ja, blz. 30): “Zijn [Gods] mededogen is goddelijk, niet menselijk. Het is der Waarheid kennis van haar eigen oneindigheid, die het waarachtig bestaan zelfs van een aanspraak van de dwaling uitsluit.”
Mededogen stijgt tot de hoogten van Liefde. Het gehoorzaamt het Eerste Gebod onvoorwaardelijk, omdat het geen werkelijkheid erkent in iets buiten God. Mededogen laat het  verkeerde, bezwaarde begrip van persoonlijke verantwoordelijkheid varen - het geloof, dat men een menselijk persoon is, die verantwoordelijk zou zijn voor het welzijn van een ander. Het voelt en verwezenlijkt “de wezenlijke en praktische mogelijkheden van de goddelijke Liefde” door die Zielezin te demonstreren, waarvoor niets bestaat of werkelijkheid heeft dan Liefde in al haar openbaringen.
Wat zijn de praktische mogelijkheden van de goddelijke Liefde? Het wezen van Liefde is te zegenen, haar praktische mogelijkheden worden gemeten naar het oneindig vermogen van Liefde om Liefde te zijn. Van een menselijk standpunt uit verklaard, sluiten deze mogelijkheden de verlossing van de gehele wereld in van zonde, ziekte en dood. In feite kent Liefde, in haar eeuwige alheid, alleen Liefde - haar grootheid en oneindigheid, haar zelfvernieuwing en voortdurende ontvouwing, haar veiligheid en zekerheid, haar volmaaktheid, schoonheid, verhevenheid, macht in eindeloze, leeftijdloze, onveranderlijke zelfuiting. In de oneindigheid van Liefde zijn geen ledige ruimten. In de eeuwigdurendheid van het zijn is geen afdwaling; geen plaats is daar voor wroeging, verdriet, medelijden met zichzelf of gedruktheid. De oneindigheid van Liefde is het alomvattende van Liefde. De onbedwingbaarheid van Leven verzekert de onsterfelijkheid er van.
Lees meer>>>Liefde -het doorslaggevend onderdeel bij genezing.

Geen opmerkingen: