woensdag 31 augustus 2011

Volkomenheid


Zijn onze pogingen, zoals die van de kinderen van Israël, door de Rode Zee te trekken? Vragen wij ons af of wij de verre kust zullen bereiken? Zien wij aan de linkerkant woeste golven van vrees, wanhoop en gebrek? Moeten wij aan de rechter zijde het hoofd bieden aan bergen van onopgeloste problemen, teleurstelling, een chronische kwaal en eenzaamheid? 
Wanneer menselijk berekende oplossingen hebben gefaald en de weg duister is, moeten wij de volkomenheid van de mens in gedachten houden en ons, net als Mozes, tot God wenden. Ook wij kunnen de engelen van Zijn tegenwoordigheid herbergen, die ons van vrees en een verkeerd verantwoordelijkheidsgevoel zullen wegvoeren. Deze engelenboodschappen dringen door het duister van beperking en onwetendheid heen en dienen als lichtbakens en wijzen ons de weg.
God is in staat in elke menselijke ervaring Zijn macht te tonen, hoe ver wij misschien van Hem verwijderd schijnen te zijn. Langs de hele weg werd de Rode Zee gekliefd. God laat ons in het midden van een Christian Science demonstratie niet alleen met een probleem, dat slechts half opgelost is. God zegent al wat Hij schept en Hij is voldaan over Zijn werk. Een Christian Scientist mag geen genoegen nemen met een toestand, die enkel maar verbeterd is en het daarbij laten. Volkomenheid is het rechtmatig erfdeel van de mens. Mrs Eddy verzekert ons met tedere zekerheid in Wetenschap en Gezondheid (blz. 527): “De mens is God weerspiegeling en behoeft niet te worden veredeld, maar is altijd schoon en volkomen.”

Geen opmerkingen: