maandag 20 juni 2011

Demonstreren

Wanneer wij vrij en harmonisch willen zijn, moeten wij de waarheid van het wezen van de mens door God aan hem geschonken aannemen. Harmonie is een openbaarwording van God, een toestand van het goddelijk Gemoed, in de mens tot uitdrukking gekomen of weerspiegeld.
Maar het is niet aan ons om te bepalen hoe geestelijke harmonie tot stand komt. Integendeel. Wanneer wij ons eeuwige harmonische zelfheid erkennen en begrijpen, daarvan getuigenis geven en er gedachtelijk mee een-zijn, worden de omstandigheden harmonisch.
In theorie beslissen wij natuurlijk allemaal ten gunste van harmonie, maar onze beslissing moet verder gaan dan een simpele theorie; harmonie moet voor ons een wezenlijkheid zijn. Wij moeten ons denken zorgvuldig toetsen en voortdurend bewaken, zodat wij altijd aan de zijde van Waarheid staan, wat het sterfelijk gemoed ook als bewijs van het tegendeel zal willen aanvoeren.
Zelfbeklag probeert ons te verhinderen de harmonie te manifesteren. Soms schijnen we zo gekwetst te zijn, teneergeslagen door het kwade, zo aan alle kanten belemmerd, zo onrechtvaardig behandeld, dat een gevoel van opstandigheid ons tracht te verhinderen duidelijk te zien waar het probleem schuilt. Als wij een werkelijkheid maken van een onaangename omstandigheid, slaat het verkeerde, sterfelijke begrip daarover ons in boeien en worden wij dus tijdelijk de slaaf van verkeerde, gedachtelijke begrippen. Het geneesmiddel bestaat daarin dat wij ons ontdoen van dit verkeerde gedachtelijke begrip. En dit kan door toe te geven dat het kwaad een leugen is. Wij kunnen ons nooit ontdoen van iets, wat waar is! Zich bezighouden met het demonstreren van Waarheid is veel nuttiger dan tobben of klagen over ongunstige omstandigheden.

Geen opmerkingen: