donderdag 9 december 2010

Dauw

Liefde zelf vervolmaakt in ons de liefde voor het goede en Liefde zelf versterkt en beloont ons besluit om het goddelijk Beginsel te gehoorzamen. Wanneer wij trouw vasthouden aan het feit dat geestelijke volmaaktheid de waarheid is, zullen wij onze eigen volmaaktheid als weerspiegeling van Liefde ontdekken. Vrees verdwijnt naarmate wij de wetenschappelijke waarheid voor ogen houden en zien, dat 'God heeft ons niet gegeven een geest der vreesachtigheid, maar der kracht en der liefde en der gematigdheid.'

De mentale gezondheid en geestelijke macht, ons door het goddelijk Gemoed geschonken, zijn ons eigendom en door deze te gebruiken, zal onze dankbaarheid jegens God toenemen en ons verblijden in onze ware identiteit. Dankbaarheid jegens God is als de zilveren dauw op het dorre land. Waar deze dauw van dankbaarheid neerdaalt, vinden bezwaarde harten vrede en rust, want de mensheid smacht naar Liefde, die in liefde weerspiegeld wordt.

Het is niet mogelijk zich voor te stellen, dat er iets schadelijks zou voortkomen uit goddelijke Liefde of daarin zou kunnen verblijven.
Het zou dus geen zin hebben om te proberen vrees te bestrijden alsof het een wezenlijk iets is of een werkelijke eigenschap was, want vrees is slechts een toestand van onwetendheid omtrent God of het goede. En deze onwetendheid bestaat niet. Inderdaad, wie zou er bang zijn voor onwetendheid, wanneer hij Christian Science bij de hand heeft om die te verdrijven?

Geen opmerkingen: