vrijdag 2 april 2010

Beloning

Wanneer wij inzien, dat het kwaad geen man, geen vrouw, geen kind, plaats of ding is, beroven wij het van alle wezenheid en doen het aldus te niet.
De dwaling kan hem, die haar onpersoonlijke aard begrijpt, niet kwellen. De "volmaakte liefde" die "de vrees" buitendrijft, legt de zogenaamde vervolger (de leugen die zou willen beweren,dat iemand kwaaddoen of kwaad aangedaan kan worden) het zwijgen op. Jezus kende zijn verrader, toch bukte hij zich om diens voeten te wassen.
Het vereist zedelijke moed zich aan blijkbare onrechtvaardigheid te onderwerpen en de andere wang te bieden; haat en disharmonie te zien verdwijnen in de alheid van Liefde is echter een beloning die zeer de moeite waard is.

Geen opmerkingen: