vrijdag 4 december 2009

Stilte

Vaak hoort men spreken over de behoefte aan gezelschap en over de ellende van eenzaamheid, maar er wordt weinig gedacht of gezegd over de schoonheid van het alleen-zijn en over hoe belangrijk alleen-zijn is, voor de geestelijke ontwikkeling van ieder mens. Zolang wij luid roepen om het gezelschap van onze medemensen kunnen wij de 'stille zachte stem' niet horen; want God spreekt tot ons zoals Hij tot Elia sprak: in "een klank van zachte stilte".
Ieder van ons vindt in het diepst van zijn wezen het koninkrijk der hemelen en "het is de bedoeling van de goddelijke Liefde om het begrijpen en het koninkrijk Gods - het rijk van harmonie, dat reeds binnen ons is - weer op te wekken", schrijft Mrs. Eddy in Miscellaneous Writings blz. 154.
Wanneer wij ons Gods aanwezigheid bewust worden, dan zal deze zelfs tastbaarder blijken dan de aanwezigheid van welke vriend of vriendin ook, een goddelijke aanwezigheid waarin wij leven, ons bewegen en ademenen en waarvan de luide roep der zinnen ons voortdurend tracht te beroven.
Christus zegt thans meer dan ooit tevoren tot ons: "Komt gijlieden in een woeste plaats hier alleen, en rust een weinig", een plaats waar wij kunnen leren rusten in het bewustzijn van Gods alheid en alomtegenwoordigheid.

Geen opmerkingen: